MAL Klasöründeki "canlı yer imleri"

tehlikeli olan insanlara bile çevremde yaşama hakkı veriyorum. önceden kapılarını sıkıca kapatan ben, bazı şeyleri aştıktan sonra yapmaya başladım bunu. hayatta bazı şeylerin çokta önemli olmadığını anladım. özellikle ün, saygınlık gibi şeyler gelip geçici vede gereksizmiş. oymuş, buymuş ilgilenmiyorum artık. kindar değilim ama güvenim sarsıldıktan yada bana kazık atıldıktan sonra o insana çevremde bulunma şansı versemde değer vermem. bu böyle! benim için sadece yer yer aynı hataları yapmamam için yer tutan canlı hatırlatıcı, canlı yer imleri olmaktan öteye gitmiyor bu insanlar..
sakin değer verdiğimi sanmasınlar yani.

Önemsemediğim halde tutamayıp kendimi cevap veriyorum ve ortada "haksız" bir durum, saçma sapan bir yargı olduğunda mantıksal düzlemde hemen konuşmaya geçiyorum. aslında gereksiz bişey bu. genel düşünsellikten nasibini almamış küçük insanlarla neden konuşasın ki?
sürekli kendi dediğini kanıtsız doğru bulan insanlara ya cevap vermem, yada "haklısın" der geçerim bu yüzden. hiç gereksiz yere efor sarfetmeye gerek duymam. ama bazen öyle damardan giriyolar ki, karşındaki yargıya gülsen mi ağlasan mı kızsan mı bilemiyorsun.

Hicivli bir şekilde konuşuyorsun, (-ki genelde öyle konuşurum) işi dalgaya vurduğun bir olayda bile kelime ve cümlelerdeki anlatılmak isteneni bilmeden "kendi" üstlerine alıyorlar. ne, nasıl, neden-siz bir biçimde vıdıvıdıvıdı olaya giriyorlar. "küçük insanlar kişileri, normal insanlar olayları, büyük insanlar fikirleri paylaşırlar." tümcesinde bir yer ediniyorlar kendilerine.

İşte bu yüzden...
Etrafımda irili ufaklı yaşamasına izin verdiğim "mal" sürüsü olduğunu bir kez daha keşfetip esef duydum kendimden.

Olgunca düşünerek hata yapıyorum sanırım.. insanlar her zaman insan olacaklar.
senin amacını anlamadıkları içinde saçma sapan şeyler düşünüp kendilerince yorum katacaklar ve buda bir süre sonra "sorun" olacak.

Canlı yer imlerinin gereksizliği..

Belkide sıkı bir temizlik en iyisidir, ne dersin ?